Cupcakeswap (2)


Mijn deel voor de Cupcakeswap met Esther moest ik nog maken. En daar baalde ik van, want het bleef in m’n hoofd zitten. Met nog een hele rij andere ‘moetjes’…

Esther had ooit aangegeven dat ze heel graag een tas wilde. Toen ik vorige week een oude KnipMode doorbladerde vond ik opeens dé tas voor haar. Waarom weet ik niet, maar ik vond hem perfect. Na heel wat gepuzzel besloot ik om hem te maken van een oude spijkerbroek. Niet echt cupcakerig (vond Esther niet erg trouwens) maar voor de voering koos ik een streepjesstof in zoete kleurtjes. Toch een beetje cupcake vond ik 🙂

Natuurlijk moesten er wat van de spijkerbroek-elementen bewaard blijven… Tenminste, dat vind ík altijd leuk…

De spijkerbroek was met donkerblauw doorgestikt (sáááái) dus besloot ik de naden (of één bij de dubbele stiksels) met de hand met 2 draadjes splijtzijde te rijgen… heeft me twee naalden gekost, een paar prikken en een bloedblaar, maar, het is het dubbel en dwars waard!

De gulp bleef bewaard, half dichtgestikt doordat de schouderband erop zit, maar het restje kan nog open en dicht 🙂

De gerimpelde strook maakt de tas erg leuk vind ik. Zorgde er wel voor dat ik op de kleine restjes na echt een hele broek nodig had.

De schouderband zit met een knoop (nou ja, eerst vastgestikt maar daarna met een knoop) vast op de tas.

En in de schouderband zit een ring. Officieel moest er een D-ring aan de onderlus, en een karabijnsluiting aan de schouderband, zodat je die er in z’n geheel af kon halen. Maar ja, dit was een oplossing, iets met UWYH… (niet helemaal eerlijk trouwens, want de knopen heb ik wel nieuw gekocht, ik had geen 4 gelijke bijpassende knopen. Eigenlijk maar 1 😉 )

De bovenkant is het enige wat ik ‘rigoreus’ aan de tas veranderde. Officieel hoorde de rits gewoon tussen de bovenpanden te zitten, maar ik besloot om hem wat meer diepte te geven, zodat Esther hem ook voor een collegeblok of een stapeltje boeken ofzo kan gebruiken.

En die gele rits? Geen commentaar… 😉 Past wel mooi bij de voering toch?

Aan de ene kant een groot vak, in het midden vastgestikt. Leuk bijpassend band erop en een zelfgemaakt label.

En aan de andere kant de overgebleven achterzak 🙂

De knoopjes zijn trouwens de ‘tegenknoopjes’. Heb ik van Eloleo geleerd… Ik naai zelf altijd eerst de buitenknoop vast, en dan nog 2 keer door de binnenknoop erbij.

Zo. Dat was de tas…

Toen kwam ik deze drawstring bag tegen. Ik weet dat Esther graag nuttige dingen krijgt… en dit leek me wel wat om haakwerk mee te nemen ofzo…

Natuurlijk met een cupcake erop…

…en in kleurtjes die Esther hopelijk mooi vindt.

Paars met een vleugje aqua. Ik maakte de stroken gewoon zo breed ze konden, en de bovenste strook komt uit een grote lap. Daar maakte ik de voering ook van.

Ik maakte ‘boxed corners’ in plaats van de ronde hoeken uit de tutorial.

En in plaats van koord van stof gebruikte ik een stuk satijnbiaisband wat ik nog had liggen.

Ik heb ooit bij Van Marieke een FQ superschattige cupcakestof gekocht. Ik móest er wat van maken voor Esther. Natuurlijk… maar wat? Ik kreeg van iemand de tip van knopen. Leuk idee! Maar ik besloot toch (ook) er iets van te maken. Niet te groot natuurlijk, want zo’n schattig stofje is voor zoveel dingen leuk 😉 En ik vond ook deze kleine pretty drawstring pouch die wel heel geschikt was ervoor!

Voor de voering gebruikte ik dezelfde stof waar ik de spijkertas mee voerde.

En voor het trekkoord een stuk blauw lint.

En dan de stofknopen (eerlijk, die heb ik er ook voor gekocht…). Zo gemaakt! En erg leuk, ik denk dat Esther ze leuk ergens op een haakwerk kan zetten ofzo…

Ik knipte uit de hand een vilten cupcake die ik op de machine in elkaar zette.

Met verschillende kleurtjes borduurzijde maakte ik ‘hagelslagjes’.

En als kers op de cake, een roze en oranje knoop.

(’t Stoort me nu dat ik het gele bandje niet even gestreken heb… *zucht*)

Nog twee stempels ‘uit de oude doos’ (oftewel: ik moet nodig weer eens stempels gaan maken…).

De afdrukjes plakte ik op de ‘envelop’…

En ik sta er nog versteld van dat je dit gewoon in de brievenbus kan proppen. En dat er eigenlijk nóg meer bij kan!!

Veel plezier ermee, Esther! Ik vind het leuk dat je er blij mee bent 🙂

Advertenties

Zonder strijken…


Naaien zonder te strijken, dat is een hele crime! En met een strijkbout in reparatie heb je niet veel keus. Ja, niet naaien natuurlijk. Maar als je ’s avonds bedenkt dat je de volgende dag wat op wilt sturen heb je niet veel keus… dus ik waagde de gok!

Eindelijk maakte ik vorige week mijn tweede Pay it Forward ding… Oeps, nog een paar te gaan in de komende maanden!

Maar goed, weer eentje klaar… een etui! Naar een tutorial die al een hele tijd op mijn wish-list stond…

Alleen niet met wol, zoals in de tutorial, maar een restje spijkerstof en wat roze en blauwe lapjes.

Totaal niet nagedacht over de kleurvolgorde. Niet om en om, de stippen niet afgewisseld… Dus niet perfect? Ik weet het soms niet meer zo goed… alles uitdenken, proberen uit te balanceren, of zomaar wat doen???

Biaisband maken zonder strijkbout is een hele uitdaging…

De voering maakte ik van de blauw-met-wit gestippelde stof.

Een restje, natuurlijk nét niet genoeg om alle delen uit één stuk te maken…

En de rits? Natúúrlijk had ik geen goed kleurende rits die ook nog eens lang genoeg was…

Het naaiwerk is ook niet helemaal 100%. Maar, ondanks alles vind ik hem wél leuk. En goed gelukt!

Soms is het best goed om je perfectionisme los te laten… vind ik… Of moet ik dan ook nog leren om niet alle ‘fouten’ op te noemen in een blogje? 😉

Luiermapjes


Luierzakjes, -tasjes en -mapjes kom je her en der tegen op het internet. Ik had ze zelf nog nooit gemaakt, maar wilde deze wel eens uitproberen…

Omdat ik gebruik maakte van een oude spijkerbroek voor de ene en een vlak van een gordijn voor de andere, waren mijn ‘buitenpanelen’ niet breed genoeg om hem eenvoudig volgens de tutorial te maken. En daarom kon het keergat bij mij niet zoals in de tutorial, en toen ben ik gaan denken… Ik ben namelijk niet zo’n ster in onzichtbare naden-met-de-hand dus heb dat soort stukjes liever op een onzichtbaar plekje…

En dat kan dus best bij deze tutorial! Gelukkig 😉 En omdat er misschien wel meer mensen zijn die dat ook willen, heb ik er onderweg wat foto’s van gemaakt, die staan onderaan dit blogje.

Ik maakte mijn mapjes trouwens zonder de opgestreken volumevlies, omdat ik dat niet had… Dat zie je trouwens alleen als ze leeg zijn 😉

Het ene mapje is van een stuk van een oude spijkerbroek. Ik versierde hem met restjes stof, band, lint en kant.

Voor de andere knipte ik een paneel uit een gordijn met vlakken. Zo’n paneel was precies groot genoeg voor de buitenkant. De binnenkant knipte ik van twee verschillende stoffen die ik aan elkaar zette.

Eentje gaat op weg als mijn eerste Pay It Forward 2012 item en de andere is een kraamkadootje. Ik hoop dat de ontvangers ze leuk (en handig) vinden 🙂

En dan ‘mijn keergat’:

Ik volgde de tutorial van Eloleo alleen waren de maten van de buitenstof anders. Wat ik daar tekort kwam, heb ik bij de binnenstof extra aangeknipt. De stappen tot en met het ‘vouwen van de flappen’ kon ik ook gewoon volgen. Daarna heb ik m’n eigen plan getrokken…

Links ligt de breedste flap (van 11 cm). Deze stikte ik – met de gewone naardwaarde – op de buitenstof vast. De binnenstof (weggeklapt op de foto) dus niet meestikken. (Aan- en afhechten hoeft hier niet per se.)

Daarna de boven en onderkant spelden. Ik geef met dubbele spelden aan waar ik al genaaid heb,  en waar straks het keergat moet komen.

Stik de boven- en onderkant, laat het stuk voor het keergat open – hecht daar aan weerszijden wel goed aan en af!

Keer het  mapje via het keergat om. Laat de flap bij het keergat nog naar de verkeerde kant gevouwen, zo is het makkelijker het keergat dicht te maken.

Naai het keergat dicht.

Vouw de flap naar de goede kant, en wég is je keergat! 🙂 Pers het mapje mooi op en klaar ben je.